Warto poszukać wsparcia, gdy tylko czujesz, że jako rodzic tracisz grunt pod nogami, a zachowanie dziecka budzi Twój niepokój. Szczególnym sygnałem do wizyty w gabinecie psychologicznym dla dzieci są nagłe zmiany zachowania, wybuchy złości u dziecka, trudności w relacjach z rówieśnikami, wycofanie i nieśmiałość, problemy ze snem czy trudności szkolne. Wsparcie jest też niezwykle ważne w sytuacjach kryzysowych (np. rozwód, strata bliskiej osoby). Pamiętaj jednak, że nie musisz czekać na poważny problem – zapraszam serdecznie również wtedy, gdy chcesz po prostu skonsultować prawidłowy rozwój swojego dziecka.

Najważniejsza jest szczerość dopasowana do wieku. Warto powiedzieć dziecku prawdę, używając prostych i spokojnych słów. Możesz wyjaśnić, że idziecie porozmawiać z panią psycholog, która na co dzień pomaga dzieciom zrozumieć ich emocje poprzez wspólną zabawę i rozmowę. Zadbaj o to, by przed wizytą dziecko było wyspane i zjadło lekki posiłek. Aby poczuło się w nowym miejscu bezpieczniej, koniecznie pozwól mu zabrać ulubioną zabawkę lub kocyk!

Zazwyczaj na pierwszą konsultację zapraszam wyłącznie samych rodziców. Daje nam to przestrzeń na swobodną, otwartą rozmowę o trudnościach bez obciążania dziecka słuchaniem o jego problemach. Wyjątkiem jest praca z nastolatkami – młodzież od 13. roku życia zapraszam często już na pierwsze spotkanie wspólnie z opiekunami.

Jeśli posiadają Państwo wcześniejszą dokumentację medyczną dziecka, opinie psychologiczne do szkoły lub z przedszkola, albo wyniki badań (np. psychiatrycznych czy neurologicznych), bardzo proszę o ich zabranie. Będą one dla mnie cenną wskazówką w planowaniu pomocy.

Bardzo zachęcam do obecności obojga rodziców. Mama i tata często dostrzegają inne, równie ważne aspekty funkcjonowania dziecka, a te dwie unikalne perspektywy dają mi pełniejszy obraz sytuacji. Jeśli jednak z przyczyn losowych jest to niemożliwe, zapraszam jednego opiekuna prawnego.

Pojedyncze spotkanie trwa zazwyczaj 50 minut. Jeśli rozpoczynamy proces diagnostyczny, z reguły obejmuje on 3 do 4 wizyt. Na ostatnim spotkaniu omawiamy wyniki – szczegółowo przedstawiam moje wnioski i proponuję dopasowany plan wsparcia (może to być terapia poznawczo-behawioralna dzieci, konsultacje dla rodziców, a w razie potrzeby również psycholog online).

Moje pytania będą dotyczyły m.in. wczesnego dzieciństwa (przebiegu ciąży, momentu, w którym maluch zaczął mówić czy chodzić), relacji w Waszej rodzinie oraz specyfiki trudności, które sprowadziły Was do gabinetu. Będę też pytać o zasoby dziecka – jego pasje i mocne strony, na których będziemy budować!

Proszę się nie martwić – to zupełnie naturalna reakcja na nowe miejsce i obcą osobę, wynikająca z lęku lub nieśmiałości. Mam swoje sposoby i narzędzia, by łagodnie przełamywać te lody. Zaczynamy powoli: od zaproponowania wspólnego wejścia z rodzicem, po nawiązanie bezpiecznego kontaktu przez zabawę, bez żadnej presji.

Używam wyłącznie nowoczesnych, wystandaryzowanych i rzetelnych narzędzi. Ważne: to nie są szkolne „sprawdziany” i absolutnie nie da się ich oblać! Mają one formę ciekawych zadań, klocków, łamigłówek i rozmowy.

Absolutnie tak. Jako psychologa obowiązuje mnie ścisła tajemnica zawodowa. Zależy mi na tym, by mój gabinet w Poznaniu był dla Was bezpieczną przystanią. Jedynym wyjątkiem – regulowanym prawnie – są sytuacje bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka lub innych osób. Wtedy muszę podjąć odpowiednie kroki, o czym zawsze informuję w pierwszej kolejności.

Nie. Podstawą mojej pracy jest zaufanie obu stron. Szanuję Waszą perspektywę i nie przekazuję dziecku szczegółów naszych rozmów dorosłych, chyba że wspólnie ustalimy, że jest to potrzebne w procesie leczenia.

Jestem osobą, której głównym zadaniem jest słuchanie Ciebie. Pomagam dzieciom i młodzieży zrozumieć ich uczucia – zwłaszcza te trudne, gdy jest Ci smutno, źle, jesteś wściekły albo się boisz. Jestem takim przewodnikiem, z którym możesz pogadać o absolutnie wszystkim, bez oceniania.

Jeśli jesteś młodszy, będziemy się głównie bawić, układać klocki, rysować i grać w fajne gry. Jeśli jesteś nastolatkiem – po prostu usiądziemy i pogadamy o Twoich sprawach, szkole, znajomych i pasjach. Z wieloma młodymi ludźmi pracuję też jako psycholog młodzieży w formie online, jeśli tak jest im wygodniej.

Tak. Wszystko, o czym mi opowiesz, zostaje między nami. Nie pobiegnę powtórzyć Twoich sekretów rodzicom ani nauczycielom. Wyjątkiem jest tylko sytuacja, w której dowiedziałabym się, że grozi Ci jakieś niebezpieczeństwo – wtedy wspólnie będziemy musieli poszukać pomocy u mądrych dorosłych, żeby Cię chronić.

Czas po otrzymaniu diagnozy (np. ADHD czy spektrum autyzmu) bywa dla rodziny trudny. Moje wsparcie to zazwyczaj 1–2 spotkania, które pomagają rodzicom i dziecku łagodnie „oswoić się” z nową rzeczywistością. Prowadzę psychoedukację – tłumaczę, jak diagnoza przekłada się na Wasze codzienne, rodzinne życie i jakie kroki warto podjąć w przedszkolu, w szkole oraz w domu.

Zdecydowanie nie! W psychologii dziecięcej diagnoza (szczególnie w przypadku neuroatypowości, jak ADHD czy autyzm) to jedynie drogowskaz i opis tego, jak wyjątkowo funkcjonuje układ nerwowy Twojego dziecka. To nie jest negatywna etykieta. Diagnoza służy tylko jednemu: ma nam pomóc dobrać takie metody wsparcia, aby Twojemu dziecku żyło się na co dzień po prostu lżej i radośniej.

To wspaniała wiadomość, która często bardzo uspokaja rodziców! W takiej sytuacji nasze spotkania mogą zakończyć się na etapie konsultacji. Często proponuję wtedy krótkie konsultacje dla rodziców, na których przekazuję kilka praktycznych wskazówek wychowawczych, by łatwiej było Wam przejść przez dany, chwilowo trudniejszy etap rozwojowy.